Και η λογική, συνηγορεί υπέρ της ανάστασης
Άρθρα - Παράθυρο στη Βίβλο

Bookmark and Share

Ανάσταση, άδειος τάφος

Είναι η ανάσταση του Ιησού αληθινή; Μήπως οι μαθητές και το Ευαγγέλιο υποστήριξαν μια σκευωρία; Η απλή λογική μας δίνει την απάντηση.

Αυτό που δεν μπορεί κανείς να αρνηθεί και με κανέναν τρόπο, είναι η ύπαρξη Του Ιησού ως ιστορικό πρόσωπο. Μεταξύ άλλων, ιστορικοί της εποχής του, όπως ο Ιώσηπος και ο Τάκιτος έχουν κάνει αναφορά σχετική με το πρόσωπό Του, όπως επίσης και οι λίγο μεταγενέστεροι, Σουητόνιος και Πλήνιος ο νεότερος. Τεράστια απόδειξη της ιστορικότητας Του, αποτελεί φυσικά και το ημερολόγιο. Ολόκληρη η ανθρωπότητα, αιώνες τώρα έχει σαν χρονικό σημείο αναφοράς τη γέννηση Του Χριστού. Ένα γεγονός τόσο αληθινό και τόσο μεγάλο που έμελε να γίνει αφετηρία μέτρησης του χρόνου. Πριν γεννηθεί ο Χριστός, οι άνθρωποι στις καθημερινές τους συναλλαγές, έλεγαν για παράδειγμα «750 από κτίσεως Ρώμης». Όπως εμείς λέμε σήμερα, «750 μετά Χριστόν». Η πανίσχυρη τότε Ρώμη ήταν το χρονικό σημείο αναφοράς. Η μεγαλύτερη χρονικά και σε επεκτατισμό αυτοκρατορία, όλων των εποχών, είχε επιβάλει ακόμα και στον ίδιο τον χρόνο τον εαυτό της. Πως ήταν δυνατό να αλλάξει αυτό; Κάτι πραγματικά συγκλονιστικό έπρεπε να συμβεί. Και συνέβη. Το γεγονός της ύπαρξης αλλά και της ανάστασης Του Ιησού, είναι τόσο αληθινό και τόσο σπουδαίο που αυτή η ίδια η ανθρωπότητα υποκλίθηκε και εξακολουθεί να υποκλίνεται καθημερινά σε όλες τις εκφάνσεις της ζωής, μετρώντας τον χρόνο και κάνοντας το διαχωρισμό, σε προ Χριστού και μετά Χριστόν. Ας μη γελιόμαστε. Δε θα μπορούσε να συμβεί πότε κάτι τέτοιο αν δεν υπήρχε ένας πολύ σοβαρός λόγος. Ο Ιησούς Χριστός λοιπόν είναι υπαρκτό πρόσωπο. Όχι όμως ένα τυχαίο πρόσωπο. Γιατί; Γιατί Ο Χριστός πέθανε αλλά και αναστήθηκε.

Ποιος είναι ο πυρήνας της Χριστιανικής πίστης; Γιατί τους τελευταίους είκοσι αιώνες, ένα αναρίθμητο πλήθος ανθρώπων, έχει βαπτιστεί στο όνομα Του Ιησού Χριστού; Γιατί το Ευαγγέλιο, θεωρείται πράγματι ως καλή αγγελία; Όλες αυτές οι ερωτήσεις και άπειρες ίσως ακόμα, έχουν μοναχά μια απάντηση. Αυτή η απάντηση είναι γραμμένη στο τέλος κάθε ενός από τα τέσσερα Ευαγγέλια. Ματθαίος, Μάρκος, Λουκάς και Ιωάννης τελειώνουν τις περιγραφές τους γύρω από τα γεγονότα και τις διδαχές που σχετίζονται με τον Ιησού, με ένα κοινό τρόπο. Μιλούν για ένα μοναδικό γεγονός που προκαλεί δέος. Ποιο είναι αυτό; Μα η ανάσταση Του Χριστού από τους νεκρούς. Ακούγεται σαν παραμύθι για πολλούς. Σαν κάτι που δεν είναι δυνατόν να έχει συμβεί. Κι όμως αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της Χριστιανικής πίστης. Είναι αλήθεια. Όσο απίστευτο κι αν ακούγεται ιδιαίτερα στη σύγχρονη εποχή μας που τα πνευματικά θέματα θυσιάζονται όλο και περισσότερο στο βωμό της ύλης, Ο Ιησούς αναστήθηκε. Ο Ιωάννης στο Ευαγγέλιό του, περιγράφει πολύ γλαφυρά το μεγαλύτερο γεγονός της ανθρώπινης ιστορίας (Ιωάννης 20:1-9). Να αναφέρουμε σε αυτό το σημείο ότι μετά την σταύρωση, οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι επισκέφθηκαν τον Πιλάτο ζητώντας του να τοποθετηθεί φρουρά και να σφραγιστεί ο τάφος Του Ιησού, όπως και έγινε. Εδώ αρχίζει η συζήτηση περί αμφισβήτησης της ανάστασης. Μια αμφισβήτηση που εγείρουν διαχρονικά κάποιοι με το σκεπτικό της κλοπής του σώματος Του Ιησού. Αν σκεφτούμε όμως λίγο τα γεγονότα, θα διαπιστώσουμε πως ο ισχυρισμός αυτός δεν μπορεί να τεκμηριωθεί αφού τον υπονομεύει η κοινή λογική. Ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά. Οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι ζητούν και πετυχαίνουν το σφράγισμα του τάφου και την τοποθέτηση ρωμαϊκής φρουράς με τη δικαιολογία ότι μπορεί να έρθουν οι μαθητές Του Ιησού και να κλέψουν το σώμα Του (Ματθαίος 27:62-66).

Από τη στιγμή της σύλληψης Του Ιησού και της καταδίκης Του σε σταύρωση, παρατηρούμε ότι οι μαθητές όχι μόνο χάνουν το θάρρος τους, αλλά πραγματικά διασκορπίζονται, όπως το είχε προβλέψει άλλωστε ο ίδιος ο Κύριος, λίγο πριν προδοθεί από τον Ιούδα. «Τότε, ο Ιησούς τούς λέει: Όλοι εσείς θα σκανδαλιστείτε με μένα αυτή τη νύχτα• επειδή, είναι γραμμένο: “Θα χτυπήσω τον ποιμένα, και τα πρόβατα του ποιμνίου θα διασκορπιστούν”» (Ματθαίος 26:31). Πράγματι, στη συνέχεια της νύχτας οι προβλέψεις του Ιησού επαληθεύονται. Ο ίδιος συλλαμβάνεται και οι μαθητές Τον αφήνουν. «Και όλο αυτό έγινε, για να εκπληρωθούν οι γραφές των προφητών. Τότε, όλοι οι μαθητές, αφού τον εγκατέλειψαν, έφυγαν» (Ματθαίος 26:56). Λίγο αργότερα, ο Πέτρος, ο πιο ένθερμος και εκδηλωτικός από τους μαθητές, λυγίζει από τον φόβο και φθάνει στο σημείο να αρνηθεί πως ξέρει τον δάσκαλό Του (Ιωάννης 18:17). Αργότερα ο Ιωάννης μας πληροφορεί πως οι μαθητές ήταν μαζεμένοι σε κάποιο μέρος και είχαν τις πόρτες κλειστές υπό τον φόβο των Ιουδαίων (Ιωάννης 20:19). Άνθρωποι και αυτοί με αδυναμίες και δεύτερες σκέψεις, κρυβόντουσαν από τους Ιουδαίους. Ήταν τρομοκρατημένοι. Ο δάσκαλός τους δε ζούσε πια. Πίστευαν πως όλα έχουν χαθεί. Θα πει κάποιος… μα πως γίνεται αυτό; Έζησαν τόσο καιρό μαζί Του. Είδαν πραγματικά θαύματα. Τον άκουσαν να μιλάει όπως κανείς άλλος και πίστεψαν με την καρδιά τους πως Αυτός είναι ο Μεσσίας. Αυτός για τον οποίο μιλούσαν οι προφήτες. Κι όμως. Αν και όλα αυτά είναι αλήθεια, οι μαθητές δε τολμούσαν να κάνουν βήμα γιατί τους είχε κυριέψει η θλίψη και ο φόβος. Είχαν ήδη ξεχάσει την υπόσχεση Του Ιησού ότι θα αναστηθεί. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν, οι απελπισμένοι, οι απογοητευμένοι, οι έντρομοι... σύμφωνα με τα όσα ψευδός υποστήριξαν οι Φαρισαίοι, τόλμησαν όχι μόνο να βγουν έξω αλλά και να κλέψουν το νεκρό σώμα Του Ιησού. Αν το σκεφτεί κάποιος με καθαρό μυαλό καταλαβαίνει ότι δεν είναι λογικό. Ας το δούμε και πάλι. Οι Ρωμαίοι δεν αστειεύονταν με αυτά τα πράγματα και η εντολή που είχαν πάρει οι στρατιώτες ήταν προφανής και σαφέστατη. Δε θα αφήσετε κανέναν να πλησιάσει τον τάφο. Αν κάποιος τολμούσε όχι απλά να πλησιάσει αλλά πόσο μάλλον να κλέψει το σώμα Του Ιησού, είναι βέβαιο πως θα είχε ένα άσχημο τέλος. Το τελευταίο πράγμα που ήθελαν και μπορούσαν να κάνουν οι μαθητές, ήταν να επιχηρίσουν μια απόπειρα κλοπής που στην ουσία (ας είμαστε ρεαλιστές) θα ήταν αυτοκτονία. Δε θα το τολμούσαν ποτέ. Και γιατί να το κάνουν; Τι είχαν να κερδίσουν; Να κλέψουν ένα νεκρό σώμα; Μα κάτι τέτοιο δε θα είχε καμία αξία. Αν ο Χριστός δεν είχε τελικά αναστηθεί, όλα όσα πίστευαν οι μαθητές θα ήταν απλά ένα μεγάλο ψέμα. Αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί, θα ήταν στα μάτια όλων ένας απλώς απατεώνας. Ένας ακόμα ψευδοπροφήτης που πέθανε. Ποιος δίνει τη ζωή του για κάτι ψεύτικο; Ποιος αναλαμβάνει μια αποστολή αυτοκτονίας όπως ήταν αυτή της κλοπής του σώματος για κάποιον που δεν αξίζει; Κανείς. Μπορεί να είδαν πολλά τα μάτια των μαθητών όσο καιρό έζησαν από κοντά τον Ιησού, αλλά χωρίς την ανάσταση όλα αυτά δε θα είχαν καμιά απολύτως αξία. Από τη μια λοιπόν ο φόβος κι από την άλλη η απογοήτευση για Τον δάσκαλό τους που πέθανε, ήταν υπεραρκετά για να τους κρατήσουν μακριά από τον τάφο. Όσο για τον ισχυρισμό περί δωροδοκίας των στρατιωτών, επίσης δεν έχει καμία βάση. Αφ’ ενός γιατί οι μαθητές δεν είχαν τη δυνατότητα να πληρώσουν τόσο ακριβά για ένα νεκρό σώμα κι αφετέρου γιατί δεν είχαν κανένα λόγο να το κάνουν όπως προείπαμε. Ο Χριστός τους δίδαξε την αλήθεια. Δε θα μπορούσαν λοιπόν να στηρίξουν τη πίστη τους σε ένα τόσο μεγάλο ψέμα. Ούτε όπως συνέβη αργότερα, θα δέχονταν να αφιερώσουν με ζήλο τη ζωή τους στο ευαγγέλιο με κακουχίες, με διωγμούς, με φυλακίσεις και μάλιστα να πεθάνουν μαρτυρικά και όλα αυτά για ένα ψέμα. Από την άλλη δε χρειάζεται να αναλύσουμε ότι οι Φαρισαίοι δεν είχαν κανένα λόγο να εξαφανίσουν το σώμα του Ιησού. Ούτε οι Ρωμαίοι στρατιώτες είχαν κάποιο λόγο να πράξουν κάτι τέτοιο.

Μια ακόμη λανθασμένη θεωρία επικαλείται πως ο Ιησούς δεν πέθανε, αλλά απλώς νόμισαν ότι ήταν νεκρός. Πως όμως, ο έστω βαριά τραυματίας Ιησούς, κατάφερε να συνέλθει και να μετακινήσει την πέτρα του τάφου Του. Η απάντηση έρχεται από την επιστήμη. Ο Ιησούς ήταν αδιαμφισβήτητα νεκρός. Το τρύπημα της λόγχης δεν προκάλεσε τον θάνατο Του αλλά τον επιβεβαίωσε. Από την ιατρική γνωρίζουμε ότι το αίμα ενός νεκρού δεν πήζει και έτσι, εφόσον δεν κυκλοφορεί αλλά μένει στάσιμο, τα ερυθρά αιμοσφαίρια κατακάθονται και μένει επάνω το πλάσμα του αίματος που είναι διάφανο σαν νερό. Ο χαρακτηριστικός αυτός διαχωρισμός των συστατικών του αίματος λόγω του θανάτου φάνηκε καθαρά όταν ο στρατιώτης τρύπησε το πλευρό του Ιησού (Ιωάννης 19:34).

Ωστόσο... η πέτρα που κάλυπτε τον τάφο κάπως μετακινήθηκε και στο εσωτερικό του δεν βρέθηκε τίποτα παρά μόνο τα σάβανα και το σουδάριο. Ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε! Ο δημιουργός Θεός, προσπέλασε τους φυσικούς νόμους που ο Ίδιος έχει θεσπίσει και επανέφερε τον Ιησού στη ζωή. Ακόμα και η λογική όπως διαπιστώσαμε, συνηγορεί υπέρ της ανάστασης. Τίποτα δε μπορεί να σταθεί σοβαρά απέναντι στο μεγαλείο του σπουδαιότερου γεγονότος της ιστορίας.

«Μη φοβάσαι• εγώ είμαι ο πρώτος και ο τελευταίος, κι αυτός που ζει, και έγινα νεκρός• και δες, είμαι ζωντανός στους αιώνες των αιώνων• αμήν• και έχω τα κλειδιά τού άδη και του θανάτου» (Αποκάλυψη 1:17,18).

Βιβλικός επισκέπτης



Πες μας τη γνώμη σου
Επιστροφή στην ενότητα Παράθυρο στη Βίβλο
Επιστροφή στην ενότητα Άρθρα
Επιστροφή στην Κεντρική-Αποκάλυψη net
Επιστροφή στην Αρχική

Bookmark and Share

 

Ζήτησε μια προσευχή

Στείλε μια ερώτηση

Πάρε ένα δωρεάν βιβλίο

Αποκάλυψη του Ιησού - άρθρα

Αποκάλυψη του Ιησού - το βιβλίο

bibleinfo.com/el